Deze oude dierentuin in het voormalig Batavia was natuurlijk erg in trek bij kleine kinderen. Behalve grote en gevaarlijke dieren was er ook veel klein spul, wat je zelfs nog te eten mocht geven. En als je daar was geweest en het was erg warm geworden kon je altijd nog naar zwembad Tjikini naast de dierentuin. Maar dat is er ook niet meer.
Deze dierentuin bestaat niet meer; al lang niet meer. Hij werd verplaatst naar Cilandak in Jakarta Selatan en is daar uitgegroeid tot Kebun Binatang Ragunan. Of dit nijlpaard nog leeft weet ik niet. Niet erg waarschijnlijk. Deze foto is uit 1958 en ik weet niet hoe oud deze dieren kunnen worden. Wat ik nog wel weet is dat iedere keer dat ik die grote open bek zag kreeg ik of slaap of trek in ayam panggang.
1957, mijn vrouw zit met onze eerstgeborene te kijken naar de olifant; merkwaardig dier, wat moet dat met die verschrikkelijk lange neus? Voor zo'n groot dier heeft hij maar een kleine mond, maar toch....beter maar op veilige afstand blijven.
Maar er was nog meer in die oude Kebon Binatang Cikini, een bioscoop, Daar ben ik voor het eerst in mijn leven naar de film geweest. 1938, ik was tien jaar en werd met twee sobats door mijn vader voor het feest meegenomen naar de film. "Tom Saywer" heette die. Het verhaal weet ik niet meer, maar er kwam een boze Indiaan in voor die met een levensgrote golok Tom achtervolgde. Tom vluchtte een grot in en klom tegen de wand op tot op een richel hij kan niet meer verder. Dan komt die Indiaan met blikkerende golok tussen zijn tanden en een paar gemene groene ogen dichter en dichterbij. Hartkloppingen; bijna, nog maar een meter .... en dan... tolol Giel jatuh pingsan, flauwgevallen en pas in de taxi naar huis weer bijgekomen. De laatste keer in die bioscoop kwam ik in 1955 uit het Cikini ziekenhuis aan Raden Saleh. Ik had net mijn vrouw bezocht, die daar nazorg kreeg na de bevalling van onze eerstgeborene. De film heette "Them" en ging over mieren zo groot als karbouwen. Mutanten door atoomstraling bij atoomproeven in de woestijn van Alamagordo. Bukan main zeg, mensen en dieren werden opgegeten en het kraken van de botjes klonk als mercon bij Tahun Baru Tiong Hoa. Slecht geslapen die nacht. En te gek dese, ik weet dat allemaal nog, maar namanya bioscoop kan ik mij niet meer herinneren. Als iemand dat nog wel weet, vul dan even een berichtje in op deze website; ik zou het echt graag willen weten. Ook een foto van die bioscoop is zeer welkom.
Pak Giel
Pak Giel
6 reacties:
Hallo,Ik lees uw artikel over de bioscoop in de dierentuin. Heel leuk wat u schrijft. Mijn grootmoeder, mevr Schornack van der Waag - Claus, begeleidde daar in de jaren 20 met haar pianospel de stomme film. Volgens mij had het helemaal geen naam, maar werd de bioscoop gewoon de dierentuin genoemd. Zoals u wel zult weten werd deze ook gebruikt voor tentoonstellingen ed. Mijn grootmoeder heeft ooit nog een dierentuin mars gecomponeerd tgv een autotentoonstelling. Van de bladmuziek heb ik nog een exemplaar. Heeft u daarin interesse?
Groeten,
Flip Schornack van der Waag
schorbuth@planet.nl
hallo
hier een bericht van ankie gunthardt-marbus
mijn tante was de eigenaresse van die dierentuin en bioscoop
ze heette marbus en was getrouwd met bonte
mijn vader was de film operator in die bioscoop en die bioscoop heette garden hall
heb er helaas geen foto's van om dat ik zelf nog te jong was
hoop dat u blij bnet met deze informatie
mvg
a gunthardt-marbus
Wat leuk U verhaal over de dierentuin, wij kwamen daar vaak als kinderen, en gingen ook vaak naar de GardenHall Bios, maar dat dan in de 50'r jaren. Wij woonden op Tjikini en Raden Saleh. Later hielden ze daar ook Pasar Malams, toch.
Gr, Hoogvelt
Ja, ik weet nog heel goed. Die bioscoop bestond in de jaren '60 nog.Of die theatergebouw nu nog is ,weet ik niet.Het gebouw ligt in hetzelfde complex van de dierentuin maar buiten de poort aan de linkerkant.Voor dat men het complex binnenkomt stond er al posters van welke film er draaid of nog moet komen.Het geeft een rustig en koel gevoel beschermd door die bomen in de warme Jakarta.
Hallo, ik was aan het googlen over de oude dierentuin in Batavia en kwam op deze blog terecht. Binnenkort ga ik naar Indonesie te beginnen in Djakarta. Mijn vader is er geboren en woonde vroeger dichtbij de dierentuin.Omdat deze niet meer bestaat wilde ik u vragen of u weet welke straat deze stond?Of bij welk huidig gebouw wat er nu staat? Helaas leeft mijn vader niet meer dus hij kan het me niet meer vertellen. Mijn opa was vroeger als dokter werkzaam in Batavia( Dr. Gilbert)Het lijkt me leuk die buurt eens te zien waar me vader is opgegroeid.
Groeten Saskia Gilbert(mappie64@gmail.com)
Hallo ik weet dat de bioskoop "Garden Hall"heet en dan dan had je ervoor een kleinere bioskoop en dat was "Podium",ik ging daar vaak "njatut"karcies(bioskoop kaartjes doorverkopen met een hogere prijs dan had je nog wat over,leuk hoor,maar soms had je razzia van de KKO dan moest je maken dat je weg kwam anders di gampar door hun, spannend mek. Tonny Walangitang
Een reactie plaatsen