Ular² di Kota Betawi?
Natuurlijk, en zeker in die oude tijd toen Batavia nog uit nauwelijks meer bestond dan Kota (“downtown”), Weltevreden en Mèster. Wij woonden begin 40-er jaren aan de Citarumweg, langs de spoorlijn en het bandjirkanaal en dat was zo ongeveer de meest Westelijk rand van Batavia. Alleen Petojo en Kota, wat Noordelijker, staken nog iets verder uit, maar alles in onze buurt aan de overkant van het kanaal, Slipi, Tomang Pulo, Pondok Bandung en Kota Bambu, om maar wat op te noemen, was gebied dat bestond uit sawah’s, kampungs, boomgaarden, begraafplaatsen en wat moerasland. Je kan het je nu niet meer voorstellen. In dat gebied leefden natuurlijk ook veel dieren; daar waren er die zich van spoor of bandjirkanaal weinig aantrokken en soms bij ons in de buurt rondspookten. Op een dag begon een huisgenoot in de kamer achter ons te gillen: ”slang, slang”. Mijn moeder had daar ervaring mee en ging er op af. Inderdaad, er lag een slang in het bed. Het was niet veel zaaks, niet langer dan driekwart meter en niet dikker dan twee centimeter, maar ja, het kon een gifslang zijn en je kon geen risico nemen. Ik kreeg opdracht het dier met een stok op zijn plaats te houden en moeder ging een schaar halen. Een knip, kop d’r af en slang was met zijn voorvaderen herenigd. Met slangen heb ik later nog veel meer te maken gehad. Ik werkte in de 50-er jaren bij een exporteur van Indonesische producten in de Kota aan de Kali Besar Timur op de afdeling huiden en vellen. Kulit sapi, kerboo, kambing, ular en een enkele keer buaya. Onze voornaamste leverancier van slangevellen had zijn bedrijf even buiten de kota richting Jembatan Tiga/Kalimati. Zijn neef stuurde hem partijen levende slangen uit het Palembangse op Sumatera, maar ook de bevolking rondom Jakarta ving zulke dieren als ze er de kans voor kregen en kwam ze dan bij die leverancier verkopen. Meest waren het pythons, van de variëteit Molurus of Diamond. Zoals de foto laat zien (tweede van links ben ik) zaten er flinke exemplaren tussen. Aan de Jl. Citarum zullen de mensen tegenwoordig geen last meer van slangen hebben, die komen zo ver niet meer, maar het zal mij niet verbazen als er, in wat nu buitenwijken van Jakarta zijn, af en toe een ular gesignaleerd wordt.
Pak Giel
0 reacties:
Een reactie plaatsen